*خانه شطرنج ساری خانه همه شطرنج بازان ایران*

بررسی عملکرد تنی چند از بازیکنان در چهارمین دوره جام شادروان محمدجان تفضلی
چهارمین دوره این جام با موفقیتی چشمگیر به پایان رسید.اگرچه عزیزان ما اقایان عامر امینی ، افشین ذاکری ، حسین لامعی ، حسین باباپور ، حمید شریعت پناهی و ارمین خواجوی در این دوره حضور نداشتند ولی سایر شرکت کنندگان جبران این عدم حضور را نمودند البته بعضی از دوستان مذکور به لحاظ کلاس مربیگری که از سوی فدراسیون برگزار شده بود در تهران تشریف داشتند.حضور دکتر سوادکوهی کیفیت مسابقات را هم به لحاظ بازی و هم به لحاظ ارزشی و شخصیتی صد چندان نمود.دیگر عزیزان ما مانند علی ولیزاده ، عبدالله نادری ، هادی لامعی ، پورعباسی ، سیدابادی ،یوسفی ، حسینی با پرهیز از تبانی که متاسفانه در خیلی جاها رایج است کیفیت مسابقات را بسیار بالا بردند .در این دوره ارین غلامی 2 وجه اساسی داشت.در وجه اول با اعتماد به نفس بالا اقای سیدابادی را شکست می دهد و در وجه دوم به کسانی که از او پایین ترند می بازد.محمدرضا اصغرزاده که همگان از توانایی او با خبرند به امیرحسین صباغ می بازد و در دوره قبل هادی لامعی را می برد.کیان مشمولی با دکتر سوادکوهی با کیفیتی انچنانی بازی می کند که استاد از بازی او تعریف می نماید و در جایی دیگر در یک بازی ساده مساوی می کند یا می بازد.ما از این مثال ها می خواهیم به این نتیجه برسیم که چرا فرزین رضایی در این مسابقات نمی تواند جزء 10 نفر برتر باشد؟ و یا چرا گاهی محمد اکبری را تا میز سیزدهم پایین دیدیم؟ علی عمادی استاد علوی را می برد و شاید یک بازی ساده را واگذار می کند.ایا وقت ان نرسیده است که مربیان ، اساتید ، بزرگان ، مدیران و کاراگاهان شطرنج با دور هم نشینی به علت یابی اینگونه اتفاقات بپردازند ؟ ایا ما می توانیم بدون تدارکات کافی وارد مسابقات کشوری شویم؟ ایا وقت ان نرسیده است که علمی بودن شطرنج را باور کنیم ؟ایا نباید هیئت شطرنج استان که متولی اصلی شطرنج استان می باشد میدان داری کند و با دعوت از همه دست اندرکاران شادابی و نشاط را به شطرنج مازندران برگرداند؟ و حال که این هیئت در چنین وضع اسف باری به سر می برد و همگان اعتمادشان از ان سلب شده است چه باید کرد؟ایا نباید هیئت های شطرنج شهرستان ها خود به فکر بیفتند و با برگزاری گردهمایی تصمیمی جدی برای شطرنج مازندران اتخاذ نمایند؟
تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد